Home > Uncategorized > De Koolmeester

De Koolmeester

img_1453“Lieve Robin, ik mis je blogs” zegt de fan en ze zet me aan het denken. Er is meer dan jazz.

Ik neem een glas bier en een sigaret en ga zitten denken hoe ik afgelopen maand nu eens onder woorden zou kunnen brengen.

Twee glazen verder ben ik al weer vergeten waarom ik ben begonnen met drinken en roken.

18.06. Zaterdagvooravond alleen. Een aantal huisgenoten kan elk moment thuis komen. Misja is nog aanwezig op haar werk en de jongens zijn naar de Zwarte Markt in Beverwijk. De andere kinderen zijn buiten beeld.

Ik heb net een persbericht geschreven, een interview voorbereid en de rest van het werk kan morgen wel. Er ligt nog een uit te werken interview met de Israëlische pianist Shai Maestro in de kast en vijf CD-recensies van Italianen die niet genegeerd mogen worden.

De buurman boort een gat in de muur en ik luister naar het een opname van de jonge, aantrekkelijke, in Amsterdam wonende Sloveense pianiste Kaja Draksler en haar Portugese vriendin, de trompettiste Susana Santos Silva. Beiden waren afgelopen weekend te gast in het Bimhuis op een festival genaamd October Meeting, samen met twintig andere jongeren die fenomenaal en diagonaal speelden en improviseerden. Een ervan heb ik donderdag mogen interviewen in Restaurant Eerste Klas op het Centraal Station te Amsterdam. Mette Rasmussen, een blonde schoonheid uit Denemarken, stond met haar rugzak bij meest linker uitgang van Amsterdam Centraal klaar voor vertrek. Ze had zojuist bij het Internationaal Loket een kaartje gekocht naar Schiphol. Ik loodste haar voorbij de OV-zuiltjes en nam haar mee de roltrap op naar perron twee. Ik voelde me weinig op mijn gemak. Ik liep met haar over het perron en leidde het meisje naar de plek waar ik zoveel rendez-vous momenten heb beleefd.

De graatmagere altsaxofoniste neemt plaats op een stoel en ze vertelt. Ik bied haar een kopje Café Americano. Ze vertelt over haar jeugd en over haar toekomst. Ik zit tegenover haar als een zak aardappelen. “Ik improviseer omdat ik slecht kan praten.” zegt ze en ik word er warm van. Eigenlijk ben ik communicatief gezien (ook) een nul. Om de minuut laat de aanwezige vogel weten dat hij er is en zij refereert eraan. Het begrip “Bird” en “vogel” kennen we ook in de Jazzmuziek. Ik maak er grapjes over waar Mette plichtmatig om lacht.

Een half uur later loop ik, na Mette op zijn Scandinavisch, een warme omhelzing te hebben gegeven, richting de fietsenstalling. “OV-fietsen direct naar rechts, trap naar boven.” zegt de jongeman achter de balie. Ik betrap hem op zijn standaardtekst. “Ik word er gek van man. Die lui onthouden niets! Maar hoe is het joh, hoe was je interview? Was het voor MTV?” “Nee gast, ik ben niet van die ellende. Ik doe Jazz. Heb net een interview gedaan met een mooi meisje dat iets met Jazz doet.” “Wow, lijkt me leuk. Doe haar de volgende keer de groeten van mij!” Ik beloof het de fietsenman.

Categories: Uncategorized
  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: